Verwachtingen van een uitvaarleider

 In Slapeloze nachten

Een goede vriend vertelde mij dat zijn tante ernstig ziek is en haar einde nabij is. Hij gaf aan het lastig te vinden op welke wijze hij afscheid zou willen nemen omdat hij niet zo’n goed band met de familie heeft.

Het is wel een speciale tante voor hem omdat het de tweeling zus is van zijn moeder.

Ik vroeg hem of hij naar de uitvaart zou gaan. Hij gaf aan daar geen meerwaarde in te zien. Nadat ik doorgevraagd heb over deze keuze, over zijn beleving en zienswijze werd het hem duidelijk dat hij de verkeerde keuze zou maken als hij niet zou gaan. Hij bedankte mij voor mijn vragen die hem aan het denken hadden gezet en ik zag dat hij rechtop ging zetten en meer zichzelf was.

Opeens vroeg hij mij: “Christien heb jij wel het juiste vak gekozen om uitvaartondernemer te zijn.” Ik antwoordde: “Ja, juist om dit soort gesprekken te hebben, want daar gaat het over bij afscheid nemen.” Hij ging nog even door; “Maar een uitvaartbegeleider komt toch alleen maar om te horen wat de wensen zijn?” Het was mijn beurt om verbaasd te zijn. “Maar daar neemt je toch geen genoegen meer mee?”

Blijkbaar wel realiseerde ik mij.
Dank je vriend voor deze inkijk in mijn ‘keuken’.

Recent Posts

Leave a Comment

2 × twee =

Contact

Neem contact met ons op.

Not readable? Change text. captcha txt

Begin met typen en kies Enter/Return om te zoeken

Opbaring Christien Heinsiusfamilie betrekkingen